Bu məşhur “aha!” anı mənim başıma iki həftə əvvəl, performans və insan potensialından çox yaxşı başçıxaran bir müştərimlə keçirdiyim sessiya zamanı gəldi.

Onun gələcəkdə iştirak edəcəyi müsahibə və podkastlara hazırlaşırdıq. Münasibətimiz dərinləşdikcə o, vacib bir məqamın fərqinə vardı:

“Görüşlərimizi sadəcə nitq və ya kommunikasiya sessiyaları adlandırmaq mənə çox çətin gəlir. Bu görüşlərə başqa ad verməliyik.”

Onun bu müşahidəsi məni dayandırdı və məsələyə daha yaxından baxmağa vadar etdi.

Bizim sessiyalarımız əslində birlikdə düşünmək tərəfdaşlığı idi.

Düşüncə tərəfdaşı?

Bir dəqiqə...

Deməli, bu adam bunu nəzərdə tuturdu: 

Mən insanları dinləyir, onların necə düşündükləri və ya düşünəcəkləri ilə bağlı onlara yeni baxışlar verirdim. Əslində isə etdiyim şey daha sadə idi:

Mən onlarla birlikdə düşünürdüm.

Bəzən bunu şahmatdakı kimi edirdim. Gedişi etməzdən əvvəl mümkün variasiyaları birlikdə hesablayırdıq.

Bu fikir məni həqiqətən tutdu.

Gəlin sizi Karpov və Korçnoy arasındakı bir şahmat qarşılaşmasını göstərən film səhnəsinə aparım. Karpov son görüşə tələsir və ağlında bir ideya var. Maşında oturarkən iki köməkçisi mümkün gedişləri hesablayır. Nəhayət, yolu tapırlar.

Bu, birgə düşüncənin məhsuludur.

Bilirəm, bu hissə bir qədər klişe səslənir. İnsanın böyük bir iş ortaya qoyması üçün ona başqa bir insan lazımdır.

İdeyalar bizi birlikdə düşünüldükləri zaman tapırlar.

Rəssamlara başqa rəssamlar lazımdır.

Musiqiçilərə başqa musiqiçilər.

Yazıçılara başqa yazıçılar.

Düşünən insana isə başqa bir düşünən insan lazımdır.

Burada çox vacib bir detal var:

Bizə bizimlə eyni cür düşünən yox, tamamilə fərqli düşünən başqa bir insan lazımdır. (Bax, İmitation Game, Moneyball və s) 

Çünki bu düşüncələr birləşəndə, bir-birinə inteqrasiya olunanda, ortada əvvəldən mövcud olmayan yeni bir şey yaranır.

Bütün bu illər ərzində korporativ otaqlarda, kafelərdə, kitab evlərində, otel lobbi və salonlarında bunu etmişəm.

Sadəcə, buna heç vaxt ad verməmişəm.

İndi anlayıram:

Mənim görə bilmədiyimi görmək üçün mənə başqa bir insan lazım imiş.