Mən yazıçı deyiləm. Günə 1 kitab da bitirmirəm. Yazıb kitab çıxarmaq da fikrim yoxdur. Alim alim danışıb o möhtəşəm uğur hekayələrini də anlatmaq mənlik deyil. Hə, burdayam. İçimi heç tanımadığım insanlara töküb, sən də mənim kimisən demək üçün. Qorxma, tək deyilsən demək üçün. Az maaş almaq, ailə qura bilməmək, qurub boşanmaq, aldatmaq, aldanmaq, işsiz qalmaq və bu kimi sıxıntıların üçündə sən tək deyilsən. Mən də varam. Biz də varıq.
Bəzən qabığından sıyrılıb çıxmağa çalışan bir kərtənkələ kimi hiss edirəm. Çalışıram, soyuram o köhnə qabıqlarımı, bir bilsən necə ağrıyır canım… Amma bilirəm bu çırpınışların bir sonu var bunu ürəkdən hiss edirəm.
Əgər burdasansa və oxuyursansa bu cümlələri məndən özünə fayda gözləmə, amma yanında bir dost olduğunu hiss et. Çünki, mən burdayam və yenə gələcəyəm. Növbəti yazımda özümdən bəhs edib bu yaşa kimi necə var olduğumdan danışacam. Həmdə 75 manat ilk maaşım və saf gəlinlik xəyallarım ilə))) 15 il əvvəldən başlayacağıq.
