41 yaşının gömrük məntəqəsində dayanmış Coşqun üçün bu rəqəm sadəcə bir rəsmiyyətdir. Ruhumun yaşı və ölçüləri yoxdur.
Hərdən mənə elə gəlir ki, bu həyatı min dəfə yaşamışam. Min ayrı insan kimi gəlmişəm bu dünyaya. Hər dəfə həmin an baş verib. Hər bir versiyam "Sözlərin İziylə" gedib. Cümlələrdə tapmışam səadəti. Cümlələrdə tapmışam cavabları. Cümlələrlə yaranıb yeni suallarım. Oxucuların üz ifadələri olub mənim cənnətim.
Nə gizlədim? Düşünürəm ki, hər bir insan bu dünyaya bir amal üçün gəlir. Həmin amala çatırsa onun içində olan hisslər çox fərqli olur. Mənim amalım KVAN hissini yaşayıb yaşatmaqmış.
"Necə xatırlanmaq istərdin?" sualı məni daha düşündürmür. Artıq əminəm ki, insanlar məni yazılar, fikirlər toplusu kimi xatırlayacaq.
Coşqun kitablar kimi davam edəcək yoluna. Fikirlər gələcək oxucuların ağlına. Fikrə gedəcəklər. Kövrələcəklər. Üzləri güləcək. Kitabları əllərində tutan zaman otaqlarında peyda olub onlarla söhbət edəcəm.
O zaman bu dünyadan növbəti dəfə bir xəyalpərəst keçmiş olacaq.
Çörəyim danışmaqdan çıxır. Neçə ildir ruzimi məhz natiq olaraq çıxarıram. Təlim, tədbir, dərs, çıxışlar və görüşlər. Amma ruhum başqa çörəklə qıdalanır.
Yazılarımda həmin sakitliyi, nirvananı tapıram.
Bu 10 ili mənimlə bir gedən oxucular! Kampaniyalarımda məni tək qoymayanlar. Mənimlə birgə bu ideyalara inananlar. Onların dəyərinə inananlar. Birlərin gücünü göstərənlər. Sizləri bağrıma basıram!
Ad günümdə həm özümə, həm sizə bu kitabı bağışlamaq istəyirəm!
İyulda çap edilsə belə indidən sevinirəm!
Arzum budur ki, özünüzü yazılmış cümlələrdə tapasız.
Üz ifadələrinizi görənlər KVAN hissini sezmiş olsun.
Sözlərin iziylə gedin.
