bir gün şəhərdə qarşılaşsaq, gözlərimizə baxsaq,
kor olub görməsək yanımızdakıları,
o an ürəkdə bir döyüntü, əllərdə min titrəyiş,
xatırlasaq bütün olan yaşanmışları,
dur, olduğun yerdə qal və sus,
sevgimiz yadlara məhbus,
vur, qışqır,bağır, dağıt və küs,
bir də “mən”lə “sən”dən olmaz ki “biz”.
özümüzü inandırdığımız yalanlara xitab.
sözlər soyuq, xatirələr donub artıq.
boğulma sənəti.
